;

 

 

 

Nico Hoogland,  fijnschilder                     

 

Mijn vader verdiende de kost als kunstsmid. Zijn kunstsmederij heeft tot 1966 bestaan in Almelo en was gevestigd

in de 'Houtstek', een bekende plek gelegen aan de Schans te Almelo. Van klein kind af werd ik geconfronteerd met

de ambachtelijke kunst van mijn vader. Alles wat mijn vader smeedde ontwierp c.q. tekende hij eerst op papier.

Ik kan mij dan ook nog goed herinneren dat de werkbank van mijn vader vol lag met tekeningen van krullen van

openhaarden, traphekken, uurwerken, enzovoort.

 

Als kind kwamen veel kunstenaars bij mijn ouders over de vloer en als ik dan eens met wat waterverf aan het

knoeien was kwam het nogal eens voor dat ik door mijn vader werd gecorrigeerd of door een toevallig aanwezige

kunstschilder. Kortom mij werd kunst met de paplepel ingegeven. Al jong werd ik geoefend in het kijken naar de

natuur en naar het detail. Ook het materiaal waarmee gewerkt werd, maakte dat ik veel respect kreeg voor het

ambachtelijke wat je daarmee kon doen.

 
Mijn interesse voor het expressieve bleef. In de woelige jaren 60, de flowerpowertijd, was ik belastingambtenaar
in Almelo. In deze periode heb ik een band opgericht bestaande uit jongens van mijn leeftijd allen afkomstig van 
de belastingendienst. Deze band waarbij ik gitaar en bas speelde, heeft enkele jaren bestaan onder de
naam 'The Creations'. Gezien het feit dat er in mij geen belastingambtenaar zat, ben ik gaan solliciteren 
en kwam ik uiteindelijk terecht bij de politie. Vanaf 1970 heb ik bij de politie gewerkt tot aan mijn pensionering op 1 juli 2005.
 
Om toch expressief bezig te blijven ben ik in mijn vrije tijd gaan schilderen. Ik ging mij verdiepen in het gebruik van olieverf, 
voor mij op dat moment een onbekende materie. 
Diverse klassieken, Rembrandt, Rubens, Ruysdeal enz. werden door mij nageschilderd totdat ik het waagde iets origineels 
te maken. 
Alle tot dan toe geschilderde doeken werden gemaakt met varkensharen penselen en olieverf met een synthetisch medium. 
Naarmate ik meer schilderde, raakte ik enthousiaster.  Mijn contacten in de lokale kunstwereld breidden zich uit en
ik kwam daardoor in contact met meerdere academisch geschoolde kunstenaars.  
Schilders, tekenaars, bronsgieters, glaskunstenaars enzovoort. Mijn belangstelling voor het ambachtelijke bleef 
zodat ik geleidelijk overging naar het gebruik van natuurlijke harsen in mijn medium. Door het schilderen in glacislagen, 
kenmerken mijn schilderijen zich door de gladheid van het eindresultaat.
 
Inmiddels ben ik allergisch geworden voor terpentine en terpentijn daardoor ben ik genoodzaakt te schilderen met acrylverf.  
De techniek is echter niet veranderd wat betreft het schilderen in transparante lagen.
Door museumbezoek werd mijn aandacht steeds meer getrokken door de schilders van de Romantische School. 
Het werk van de schilders, B.C. Koekkoek, A. Schelfhout, F.M. Kruseman, L.J. Kleijn, W. Bodeman, vond ik prachtig waarbij 
voor mij Barend Koekkoek de absolute topper was en nog steeds is. Omdat ik voor de politie had gekozen, bleef voor het 
schilderen uitsluitend de vrije tijd over. Vanaf de 40 urige werkweek ging het naar de 38 urige en daarna naar de 
36 urige werkweek. Ik kreeg steeds meer vrije tijd
 
Tot mijn vertrek bij de politie ben ik werkzaam geweest bij het bureau commerciŽle zedenzaken van de politie Twente 
als prostitutiecontroleur. De doelstelling van dit werk is het bestrijden van mensenhandel/vrouwenhandel en het weren 
van minderjarigen in de prostitutie. Ik heb zeer goede herinneringen hieraan en ik denk er met gepaste trots en dankbaarheid 
aan terug. Prostitutiecontroleur/Schilder. Tijdens mijn politieloopbaan heb ik even gedacht dat ik de harde werkelijkheid kon 
ontvluchten door te gaan schilderen en mijn eigen wereldje te creŽren. Een wereld zonder rottigheid, platgetrapte colablikjes, 
weggewaaide plastic boodschappentassen van de Edah, enzovoort. Dit is dan ook de reden dat ik de omgeving in mijn schilderijen 
idealiseer en  ik zelfs de mens in mijn schilderijen bijna niet weergeef. 

Een realist moest ik zijn, in mijn werk als politieman, maar als schilder ben ik naast realist een dromer en hoop dat

laatste altijd te blijven en verwijs daarbij naar de song van John Lennon 'Imagine'.

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
   Klik
-><-
   Galerie
 
 
 
 
 
 
   Klik
-><-
   Terug
 

 

 

ART-MML Exclusive © 2008-2013 ēDisclaimer: overname van artikelen en afbeeldingen alleen na schriftelijke toestemming van ART-MML Exclusive